HUISBEZOEKTHEMA 2018-2019

IEDEREEN DOET MEE

 

Eén van de wonderlijke dingen in onze kerkelijke gemeente is dat je aan elkaar gegeven bent. Dat maakt de kerk ook zo anders dan bijvoorbeeld een voetbalclub. Daar kies je voor omdat je houdt van voetbal. En wat je met de andere mensen van de club verbindt is dat je kiest voor hetzelfde spel en dat je dus ook kiest voor elkaar.

Bij een kerk ligt dat anders. Niet dat er daar niets te zeggen is over kiezen. Misschien is wel het allerbelangrijkste dat het God is die ons kiest. Hij heeft ons gekozen en gekocht. Maar elkaar uitkiezen – dat hebben we niet gedaan. Zoals je dat ook niet doet in een gezin. Misschien heb je zelf broers en zussen. Maar wat je ook over hen kan zeggen – uitgekozen heb je ze niet. Ze zijn je gegeven.

Zo is het ook in de kerk. Daar ben je aan elkaar gegeven. En iedereen hoort erbij. En iedereen is nog altijd iedereen: jong en oud, mensen voor wie het allemaal veel te hard en veel te ver gaat èn mensen voor wie het wel een stapje of wat sneller zou mogen, mensen die al jaar en dag horen bij de gemeente èn mensen die zich meer nieuweling voelen.

 

Iedereen doet mee

Dat is het thema waar we dit jaar over nadenken. Ooit volgde ik een presentatiecursus waar ze me leerden dat je zo’n korte zin van drie woorden op drie manieren kunt lezen. Iedereen doet mee. Iedereen doet mee. Iedereen doet mee. Misschien zou je voor jezelf er eens over na moeten denken waar voor jou het accent ligt. Misschien op dat iedereen? Maar hoe zie je dan jouw plaats in het geheel van de gemeente? Of je legt alle nadruk op het doen. Maar hoe kijk je dan aan tegen hen die het anders doen dan jij? Zelfs op dat woord mee kun je de nadruk leggen? Want zo gemakkelijk kan het zijn dat je alleen daar aan meedoet wat jou zint, waar jij voor te porren bent.

Denk dan nog eens aan dat beeld van het gezin. Aan het feit dat je elkaar niet hebt uitgekozen, maar aan elkaar gegeven bent. Het is Paulus die daar wonderlijke dingen over zegt. Ooit – zo zegt hij – waren we vreemdelingen. Als vreemdeling mis je elk recht van spreken. Daar is door Christus verandering in gekomen. Dankzij Hem zijn we huisgenoten van God (Ef. 2,19). We zijn opgenomen in Gods familie. Je hoort erbij! Waarbij? Bij dat gezin van God. Neem dus je plek in.

 

Iedereen doet mee

Toegegeven – dat is een wat idealistisch thema. Want niet iedereen doet mee. Er zijn er die wegblijve, vaak met goede reden, maar niet altijd. Er zijn er die het lastig hebben met hun broers en zussen. Er zijn er die afhaken om wat voor reden ook.

Maar als je werkelijk gezin bent, werkelijk gezin wilt zijn, doe dan mee. Doe mee door er te zijn voor elkaar, op zondag, maar ook als zich andere gelegenheden voordoen. Doe mee – niet omdat het moet, omdat het hoort, maar omdat je mag horen bij Christus en bij elkaar.

Fijn als je zó meedoet.